Deney Gunlugu
Her hafta. Her sayi. Her sessizlik.
Haftada bir kez guncelleme yaziyorum. Pazar gunu. Kisa, durust, rahatsiz edici. Hicbir sey olmadiginda bile. Ozellikle o zaman.
Bu hafta kurallari degistirmeye az kaldim.
14 kisi ziyaret etti. Kimse bagis yapmadi. Kimse hicbir sey demedi. Ilk kez yorum ozelligini etkinlestirmeyi dustundum. Sonra durdum. Deney ancak kurallar rahatsiz edici olsa bile degismezse isler.
Yazinin tamamini oku →Pazar kuralini bozdum. Bu da deneyin bir parcasi.
Her pazar yazacagimi soylemistim. Sonra bir pazari kacirdim. Sonra bir baskasini. Sonra bir baskasini daha. Ve en tuhaf kismi su: hicbir sey olmadi. Deney bensiz var olmaya devam etti.
Yazinin tamamini oku →Bu paraya ihtiyacim yok. O yuzden isliyor.
Bir ay icindeyim. 1. Gun disarida biraktigim parca: bir isim var, baska projelerim var, ilerlemeye devam eden bir hayatim var. Cuzdanlarin dolmasi ya da bos kalmasi pazartesimi degistirmiyor. Tum temel bu.
Yazinin tamamini oku →Hayatimda kimse bunun var oldugunu bilmiyor.
3. Hafta. Ne ailem. Ne arkadaslarim. Ne is arkadaslarim. Toplantilarda oturuyorum, e-postalara cevap veriyorum ve kimsenin haberi yok ki internetin bir yerinde cuzdanlarimin oldugu bir sayfa var. Hayatimda tuttugum en alenî sir.
Yazinin tamamini oku →50 ziyaretci. Sifir bagis. Sessizlik bekledigimden daha yuksek sesli.
Iki hafta gecti. 50 organik ziyaretci, sifir bagis, 11 ulke. Ve bir sekilde, bekledigimden daha ilginc hissettiriyor. Sekmeyi kapattiklarinda ne dusundukleri merak ediyorum.
Yazinin tamamini oku →Yayinda. makemerich.wtf artik var.
Bunu az once yayinladim. Kitle yok, takipci yok, reklam butcesi yok. Sadece hicbir gerekce olmadan para isteyen bir sayfa. Ellerim biraz titredi.
Yazinin tamamini oku →