Hayatimda kimse bunun var oldugunu bilmiyor.

Hayatimda kimse bunun var oldugunu bilmiyor. Ne ailem. Ne arkadaslarim. Ne her gun birlikte calistigim insanlar. Toplantilarda oturuyorum, e-postalara cevap veriyorum ve kimsenin haberi yok ki internetin bir yerinde, yabancilara beni zengin etmelerini soyleyen kripto cuzdanlarimin oldugu bir sayfa duruyor. Bu, hayatim boyunca tuttugum en alenî sir.

Bu sabah uyandim, kahve yaptim, dizustu bilgisayarimi actim, artik her gun yaptigim gibi analitik verilerini kontrol ettim. Bu hafta 73 ziyaretci. Hala sifir bagis. Sonra sekmeyi kapattim, Slack'i actim ve normal bir isi olan normal bir insan olmaya geri dondum.

Kimse bana deneyin nasil gittigini sormadi. Soramaz da. Var oldugunu bilmiyorlar.

Birine soylemeyi dusundum. Kardesime. Bir arkadasima. Herhangi birine. Sadece gercek dunyada ne yaptigimi bilen bir kisi olsun diye. Ama her yaklastigimda duruyorum. Cunku birine soylemek bunu degistirir. Bir deney olmaktan cikip bir gosteri haline gelir. Su anda tek seyirci yabancilar ve bunda temiz bir sey var.

Ceyreklik hedeflerle ilgili bir is toplantisinda otururken, beyninin bir kismi Guney Kore'de birinin az once senin sayfani acip acmadigini merak ediyorsa, bunda ozel bir sacmalik var. Bu hafta oldu. Seul'de yerel saatle 2'de biri girdi. Asla kim oldugunu bilmeyecegim. Dort dakika kaldi.

Dort dakika, sana hicbir gerekce gostermeden temelde para isteyen bir sayfada gecirilen uzun bir suredir. O dort dakikayi dusunmeye devam ediyorum. Ne okuyordu? Ne dusunuyordu? Cuzdanlara kadar kaydirdi mi? Ciddi ciddi dusundu mu?

Sucluluk olmayan sucluluk

Bu konuda kendimi suclu hissetmiyorum. Bunu net olarak soylemek istiyorum. Yanlis bir sey yapmiyorum. Kimseye yalan soylemiyorum. Sayfa durust. Cuzdanlar gercek. Deney belgelenmis durumda.

Ama aletlerden gelen alcak bir vizilti gibi bir sey var. Sucluluk degil. Daha cok bir farkindalik. Iki hayat yasadigim ve bir hayatta kimsenin diger hayattan haberi olmadigi farkindaligi. makemerich.wtf'i ziyaret edenler benim gercek adimi bilmiyor. Gercek adimi bilenler makemerich.wtf'ten haberdar degil. Iki dunyada birden duran tek kisi benim.

Olmasi tuhaf bir yer. Kotu degil. Sadece tuhaf.

Neden henuz kimseye soylemiyorum

Uc sebep.

Birincisi, acima bagisi istemiyorum. Annem bana 20 dolar gonderirse bu hicbir sey kanitlamaz. Bu deneyin anlam tasimasi yalnizca yabancilarsa olur. Saf, filtresiz, baglamsiz yabancilar.

Ikincisi, fikir istemiyorum. Henuz degil. Herkesin her sey hakkinda bir fikri var ve su anda bu sey bana ait. Birine soyledigim anda bu, "bir deney" olmaktan cikip "Carlos'un yaptigi su garip sey" haline gelir. Buna hazir degilim.

Ucuncusu, durustluk. Mesele tamamen anonimlik. Eger deney isliyorsa, isliyor cunku disarida birisi internetteki yuzu olmayan bir kisiye guvenmeye karar verdi. Yuzum sahneye girdigi an degiskenler degisir. Ben temiz veri istiyorum.

Sayac

Bu hafta 73 ziyaretci daha. Toplam su an 120 civarinda. Cuzdanlarda hala sifir. Sitenin canli akisi hala "Ilk islem bekleniyor" diyor. O cumleye her gun bakiyorum. Bir arkadas gibi gelmeye basladi.

Tuhaf, sabirli, hafifce yargilayan bir arkadas.

3. Hafta hukmu

Hayal kirikligina ugramis degilim. Cesaretim kirilmadi. Merakliyim. Bu deney bana beklemedigim seyler ogretiyor. Internet hakkinda degil. Sabir hakkinda. Bir seyi istemekle, onu istedigini birinin bilmesine ihtiyac duymak arasindaki fark hakkinda.

Eger bunu okuyorsan ve beni gercek hayatta taniyorsan: hayir, bunu bilmiyordun. Ve eger az once cozdiyse: tamam, simdi biliyorsun. Iki dunyaya da hosgeldin.

27. Gun'de gorusuruz.